Ψήφισμα για αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του εργαστηρίου του Προγραμματισμού

        Στα πλαίσια της εντατικοποίησης των ρυθμών σπουδών στο σημερινό πανεπιστήμιο, έχει δημιουργηθεί ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά κυρίως τους φοιτητές του πρώτου αλλά και συνολικά όλη την φοιτητική κοινότητα που αντιπαρατίθεται στην καθήλωση των φοιτητών στους εντατικούς ρυθμούς σπουδών.

Το πρόβλημα έχει δημιουργηθεί στο εργαστήριο προγραμματισμού και αφορά την μορφή και τον τρόπο διεξαγωγής του. Βάζει τους φοιτητές σε μια διαδικασία εντατικοποίησης, άγχους και σκληρού ανταγωνισμού, χωρίς να επιφέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα τόσο σ αυτούς όσο και στην ποιότητα της εργασίας που τους έχει ανατεθεί.

Συγκεκριμένα το εργαστήριο διαρκεί 2 ώρες από τις οποίες την πρώτη παρουσιάζεται ένα παράδειγμα της εργασίας που πρόκειται να γίνει και την δεύτερη ώρα γίνεται η εργασία με γρήγορο ρυθμό ανεξάρτητα από τις ικανότητες και τους ρυθμούς κάθε φοιτητή, χωρίς να γίνεται καμία διευκρίνηση πάνω στην εργασία αφού ο καθηγητής θεωρεί ότι όλα έχουν ειπωθεί στο θεωρητικό μάθημα.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα κλίμα χάους και πανικού κατά την διάρκεια της εργασίας, αφού δεν μπορούν όλοι οι συμφοιτητές να ανταπεξέλθουν με τον ίδιο τρόπο. Έτσι υποχρεώνει έμμεσα τους φοιτητές να παρακολουθούν την θεωρία του μαθήματος.

Μετά από την πρωτοβουλία μας να παρέμβουμε στην διάρκεια του εργαστηρίου και να αντιπαρατεθούμε με τον καθηγητή πάνω στο θέμα, επειδή δεν ανεχόμαστε τέτοιου είδους καταστάσεις ενάντια στους φοιτητές μέσα στο πανεπιστήμιο ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·        Να υπάρχει μια εβδομάδα διορία για την διεκπεραίωση της εργασίας μετά από το εργαστήριο, ώστε όλοι να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την εργασία σε ικανοποιητικό βαθμό.

·        Επιπλέον να δοθεί διορία και για τους συμφοιτητές που έχουν κάνει το εργαστήριο με την παρούσα μορφή και πιθανόν δεν πρόλαβαν να την ολοκληρώσουν ή να την κάνουν όπως θα ήθελαν

·        Στο εργαστήριο πριν την ανάθεση της εργασίας να γίνονται όλες οι απαραίτητες διευκρινήσεις που θα βοηθήσουν τους φοιτητές στην επίλυσή της

·        Η εργασία που θα μας ανατίθεται να έχει τον ίδιο όγκο  και τον ίδιο βαθμό δυσκολίας με την τωρινή, και τέλος.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

         Τη Δευτέρα 27/06/2011 γίνεται στο τμήμα Μηχανολόγων η διαδικασία των προεδρικών εκλογών για την ψήφιση του νέου προέδρου. Οι προεδρικές εκλογές που γίνονται βάσει της καθολικής ψηφοφορίας, είναι ένα μέτρο του Νόμου Πλαισίου της Γιαννάκου, που αποπροσανατολίζει τον φοιτητικό σύλλογο από το πώς να διεκδικεί τα δικαιώματά του συλλογικά, δηλαδή μέσα από τις Γενικές συνελεύσεις και καλλιεργεί την ατομική διαπραγμάτευση με το καθηγητικό στρώμα. Ακόμα νομιμοποιεί τον εκάστοτε πρόεδρο να παρακάμπτει τις διαδικασίες του συλλόγου και τις αποφάσεις του, με το πρόσχημα ότι επιλογές του τις ψήφισαν οι φοιτητές. Βάσει των παραπάνω, καλούμε το σύλλογο των ΜΗΧ/ΜΗΧ να απέχει από αυτή τη διαδικασία.

Εκ του Δ.Σ.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ –ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΑΣ ΓΥΡΝΑΕΙ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

        Τον τελευταίο χρόνο η επίθεση της κυβέρνησης της ΕΕ και του ΔΝΤ και όσων την στηρίζουν έχει βάλει σκοπό  τις κατακτήσεις σχεδόν ενός αιώνα των εργαζομένων. Ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια να περάσουν τα μέτρα της Διαμαντοπούλου για την παιδεία τα οποία  προσπαθούν να διαλύσουν τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων και να καταργήσουν το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο. Η κατάσταση γίνεται χειρότερη με την όξυνση της καταστολής (ξύλο και χημικά στις πορείες κτλ) και την προσπάθεια για άρση έως και κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου (πρόσφατα παραδείγματα είναι τα όσα έγιναν στη Νομική και στο Πολυτεχνείο). Η λύση για όλα αυτά είναι οι συλλογικοί αγώνες, δηλαδή οι συνελεύσεις, οι καταλήψεις, οι απεργίες και οι πορείες.

Το φοιτητικό κίνημα, ήδη από το Νοέμβριο του 2010 με συνελεύσεις , καταλήψεις και διαδηλώσεις παλεύει ενάντια στα μέτρα της Διαμαντοπούλου κα για την ανατροπή των σχεδίων της κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας, όπως πάλεψε ενάντια στο Νόμο Πλαίσιο της Γιαννάκου και την αναθεώρηση του άρθρου 16 το 2006-07. Τις τελευταίες όμως εβδομάδες  στο Πανεπιστήμιο Πάτρας, επιδιώκεται να περάσουν από πειθαρχικό φοιτητές των Τμημάτων Μηχανολόγων/Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων/Μηχανικών και του Μαθηματικού εξαιτίας της συνδικαλιστικής τους δράσης. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι αυτοί οι φοιτητές προσπάθησαν να υπερασπίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις αποφάσεις των φοιτητικών τους συλλόγων, δηλαδή τις αποφάσεις των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών τους οργάνων. Αυτή είναι η κατηγορία των αντιδραστικών καθηγητών, που τους διώκουν. Αυτό όμως θυμίζει άλλες εποχές γιατί η τελευταία φορά που πέρασαν φοιτητές πειθαρχικό για την συνδικαλιστική τους δράση, ήταν στη Χούντα των Συνταγματαρχών.

Γι΄αυτό το λόγο, το γεγονός αυτό είναι εξοργιστικό. Επί της ουσίας αυτή η κίνηση αποτελεί στοχοποίηση συνδικαλιστών, ποινικοποίηση αγώνων και δεν διαφέρει από την παρανομοποίηση των απεργιών και την απόλυση συνδικαλιστών-εργαζομένων από τη δουλειά τους. Σ΄ αυτή τη συγκυρία είναι αναγκαίο να στηριχτούν οι αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας από όλο τον κόσμο. Καλούμε τους εργαζόμενους να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους διωκόμενους φοιτητές και να καταδικάσουν τα πειθαρχικά.

Οι αγώνες μας δεν ποινικοποιούνται δεν καταστέλλονται

      ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΑΤΡΑΣ

Ψήφισμα για τις πειθαρχικές διώξεις των Α.Γ., Α.Β. και Κ. Μ., Γ. Κ., μέλη του συλλόγου ΗΛ/ΜΗΧ και ΜΗΧ/ΜΗΧ Πάτρας.

ΑΠΟΦΑΣΗ του ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

 Το τελευταίο διάστημα οι φοιτητές μέσα από τις συνελεύσεις τους και μέσα από τις διεκδικήσεις τους έχουν έρθει σε μεγάλη αντιπαράθεση όχι μόνο με την κυβέρνηση αλλά και με όλους τους μηχανισμούς που συμβάλλουν με τον πιο άμεσο τρόπο στη νομιμοποίηση και την υλοποίηση αυτής της πολιτικής. Απ' την μια οι αστυνομικές δυνάμεις που έχουν πνίξει όλες τις τελευταίες μεγαλειώδεις διαδηλώσεις σε πανελλαδικό επίπεδο στα δακρυγόνα, το ξύλο και τις συλλήψεις, που μόνο σκοπό έχουν να τρομοκρατήσουν το λαό και τη νεολαία ώστε να σταματήσει να κατεβαίνει στο δρόμο και να διεκδικεί. Απ' την άλλη κομμάτια απ' το καθηγητικό μπλοκ απειλούν για πειθαρχικά αγωνιστές και συνδικαλιστές, παίζοντας αντίστοιχο ρόλο με αυτόν της αστυνομίας.

Η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Πάτρας, με πρωτοπόρο τον Πρύτανη Παναγιωτάκη, έχει εδώ και καιρό ξεκινήσει μια ολομέτωπη επίθεση με το φοιτητικό κίνημα. Ένα ζήτημα για το οποίο εξεγέρθηκε πριν 4 χρόνια το σύνολο των φοιτητών, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία της Ακαδημαϊκής κοινότητας συνολικά, εφαρμόζεται αυτήν τη στιγμή σαν πρακτική από την Πρυτανεία της Πάτρας σε πλήρη συνεννόηση με τους Προέδρους των επιμέρους τμημάτων. Οι πειθαρχικές διώξεις, όπως αυτές τις οποίες έχουν να αντιμετωπίσουν τώρα οι τέσσερεις αυτοί συμφοιτητές μας, αποτελούν μια από τις πιο συντηρητικές πρακτικές που έχουν υλοποιηθεί στο ελληνικό Πανεπιστήμιο. Στοχεύουν στο να τρομοκρατήσουν και να καταστείλουν άμεσα οποιαδήποτε ριζοσπαστική μορφή πάλης υιοθετεί το φοιτητικό κίνημα.

Από το Σεπτέμβρη ακόμα, έχει ξεκινήσει μια ολόκληρη διαδικασία που επιχειρεί όπως λένε να βάλει τέλος στην απειθαρχία των φοιτητών απέναντι στους νόμους και τους κανόνες του Πανεπιστημίου. Η κάθαρση αυτή φαίνεται λοιπόν να περνάει μέσα από την εξόντωση συγκεκριμένων αγωνιστών, την προσωπική στοχοποίηση και τις πειθαρχικές διώξεις και διαγραφή τους από τις σχολές. Στους ηλεκτρολόγους, τότε, με αφορμή το σπάσιμο ενός τμήματος που συζήταγε εν κρυπτώ από τον φοιτητικό σύλλογο για το πρόγραμμα σπουδών, δύο συμφοιτητές μας στοχοποιούνται και κινούνται οι διαδικασίες να απολογηθούν σε πειθαρχικό συμβούλιο. Το όργανο αυτό συγκαλείται εν τέλει από το Δ.Σ. του Τμήματος Ηλεκτρολόγων, κάτι που είναι αντίθετο με τη διάταξη του εσωτερικού κανονισμού για τα πειθαρχικά, αφού το συγκεκριμένο όργανο δεν είναι αρμόδιο για μια τέτοια διαδικασία. Παρόλ' αυτά οι δύο φοιτητές καλούνται το Δεκέμβρη για απολογία και τους αποδίδεται η ποινή της επίπληξης.

Στους ΜΗΧ/ΜΗΧ με αφορμή τη χρήση ενός εγκαταλελειμμένου χώρου από το σχήμα των Ε.Α.Α.Κ. ΑΝ.Α.ΧΩ.ΜΑ, κάτι που αποτελεί συνήθη πρακτική του φοιτητικού κινήματος και των παρατάξεων εντός του, σε όλα τα ελληνικά ιδρύματα, κινείται κι εκεί αμέσως μετά τα Χριστούγεννα μια διαδικασία προσωπικής στοχοποίησης δύο συγκεκριμένων συμφοιτητών μας, ως υπαίτιων για την χρήση του συγκεκριμένου χώρου. Στέλνονται επί του προσωπικού επιστολές που τους καλούν να αποχωρήσουν. Μετά την άρνησή τους ακολουθεί μια τακτική από μεριάς του προέδρου του Τμήματος, Παντελάκη, αλλά και του Πρύτανη, Παναγιωτάκη, καμιάς ανοχής. Οι συγκεκριμένοι αρνούνται την παρουσία μιας μεγάλης μάζας φοιτητών, σε γενική συνέλευση του συγκεκριμένου τμήματος, που όπως δηλώνουν και οι ίδιοι στις εφημερίδες θα συζητούσε για τους δύο αυτούς φοιτητές και την πειθαρχική τους δίωξη. Στη συνέχεια αρνούνται την οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση για το συγκεκριμένο θέμα και μακριά από τους φοιτητές που ενδιαφέρονταν, αλλά και από τους ίδιους τους φοιτητές που στοχοποιούνται, κινούν τις διαδικασίες για να περάσουν πειθαρχικό.

Αποκορύφωμα είναι οι δηλώσεις του Πρύτανη στην εφημερίδα Καθημερινή που μιλάει συγκεκριμένα για νέες ποινές στους δύο ηλεκτρολόγους φοιτητές, και για διαδικασίες για πειθαρχικές ποινές και στους δύο Μηχανολόγους φοιτητές. Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις του επίσης σε τοπικά και μη κανάλια, που, χωρίς καν να έχει μιλήσει σε οποιαδήποτε διαδικασία εντός του Πανεπιστημίου για τα συγκεκριμένα ζητήματα, χωρίς να έχει μιλήσει καν με τους ίδιους τους φοιτητές που στοχοποιεί, ξεκινάει μια ρητορεία για το πώς πρέπει να τιμωρούνται οι παραβατικές συμπεριφορές στο Πανεπιστήμιο και το πώς αυτό απειλείται από τους απείθαρχους φοιτητές. Ταυτόχρονα επαναφέρει ένα θέμα που θεωρούταν λήξαν, αυτό των πειθαρχικών διώξεων των συμφοιτητών μας από τους Ηλεκτρολόγους, που ήδη τους είχε αποδοθεί ποινή επίπληξης προσπαθώντας να την αλλάξει, χωρίς καμιά αφορμή σε εξάμηνη αναστολή φοίτησης με αναστολή. Ακόμα προχωρά αμέσως μετά τις δηλώσεις του αυτές, τη Δευτέρα, 21 Φλεβάρη στην πειθαρχική δίωξη των δύο Ηλεκτρολόγων φοιτητών, προσπαθώντας να τους επιβάλει την ποινή που διακηρύττει.

Πρωτοφανώς λοιπόν στοχοποιούνται πρόσωπα για να θεωρηθεί πως οι αγώνες κινητοποιούνται από προσωπικές παρεκκλίσεις και όχι από την ανάγκη για μια αξιοπρεπή ζωή. Στοχοποεί πρόσωπα για να θεωρηθεί το ζήτημα, πρόβλημα ενός και όχι του συνόλου. Η Πρυτανεία και οι Πρόεδροι των τμημάτων, προτιμούν να τα βάλουν με τον κάθε έναν και ξεχωριστά παρά με όλους και ταυτόχρονα. Η “κάθαρση” του Πανεπιστημίου φαίνεται να περνάει μέσα από την εξόντωση συγκεκριμένων αγωνιστών, την προσωπική στοχοποίηση και τις πειθαρχικές διώξεις και διαγραφή τους από τις σχολές. Η ποιότητα αυτού του πολέμου που κηρύττουν έχει σκοπό να περάσει πολλαπλά μηνύματα στους φοιτητές. Όχι μόνο σε αυτούς που αγωνίζονται αλλά και σε αυτούς που ακόμα το σκέφτονται. Θέλει να δώσει το μήνυμα πως οι παραβάτες τιμωρούνται, πως αυτοί που αγωνίζονται έχουν κόστος στην προσωπική τους ζωή. Κάτι τέτοιο ταυτίζεται αυτή τη στιγμή με τους στόχους της Κυβέρνησης να ψηφίσει το νέο νόμο για την εκπαίδευση, αφού αντί να ποινικοποιούνται και να τιμωρούνται αυτοί που επιχειρούν να καταστρέψουν το δημόσιο Πανεπιστήμιο επιχειρείται να ποινικοποιηθούν αυτοί που προσπαθούν να το προστατεύσουν, όπως το έκαναν πολλάκις στο παρελθόν, δηλαδή οι ίδιοι οι φοιτητές.

Ως φοιτητικός σύλλογος δεν θα ανεχτούμε την τρομοκρατία σε κανένα συνάδελφό μας, ειδικά όταν αυτή τολμά να ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση μέσα στο Πανεπιστήμιο, η οποία με αίμα κατακτήθηκε από τον ελληνικό λαό και κατοχυρώθηκε με το άσυλο. Δεν θα ανεχτούμε καμία προσπάθεια για συκοφάντηση των αγώνων μας και την αντιμετώπισή τους ως παραβατικές πράξεις, ή την αναφορά των φοιτητών ως “μπαχάλια” ή περιθωριακά παραβατικά στοιχεία. Αντίθετα καταγγέλλουμε το συγκεκριμένο περιστατικό ως πραξικοπηματικό, άνανδρο και αντιπαραθετικό προς τους αγώνες του λαού και της νεολαίας ως πράξη ρεβανσισμού απέναντι στους φοιτητές, και το καταγγέλλουμε ως κίνηση που αποσκοπεί στο να μεταφέρει το επίπεδο της συζήτησης από την πολιτική και τις συλλογικότητες, στο επίπεδο πολέμου με συγκεκριμένα άτομα και στη δημιουργία προσωπικού κόστους στη ζωή τους και την καθημερινότητά τους.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΧΩΡΩΝ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

           Μετά την κατάληψη εγκαταλελειμμένου χώρου μέσα στη σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών από την πολιτική συλλογικότητα Αντίλογος, προέκυψαν μια σειρά από αντιδράσεις από το καθηγητικό μπλοκ κυρίως, αλλά και από φοιτητικές παρατάξεις, για το κατά πόσο έχει κάποιος πολιτικός χώρος δικαίωμα να καταλαμβάνει χώρους και να τους κάνει στέκια του.

            Ενδεικτικό αυτών των αντιδράσεων ήταν αρχικά ένα χαφιέδικο ανυπόγραφο κείμενο που μόνο στόχο είχε το «δόσιμο» του Αντιλόγου και των φοιτητών που τον στηρίζουν στο καθηγητικό μπλοκ. Η κινητοποίηση του πρύτανη αλλά και ενός αντιδραστικού κομματιού του καθηγητικού μπλοκ στο να μας απειλήσει έξω από το στέκι μας. Η κινητοποίηση της πρυτανικής αρχής και της συνδιοίκησης στους Μηχανολόγους στο να βγουν μια σειρά από αποφάσεις (σύγκλητος, Δ.Σ. τμήματος ΜΗΧ/ΜΗΧ) που αποκαλούσαν την κίνηση αυτή ως κατάλυση του ακαδημαϊκού ασύλου, ως διάρρηξη γραφείου που νομιμοποιεί την κυβερνητική πολιτική και τη Διαμαντοπούλου στο να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους για το Πανεπιστήμιο και που ταυτόχρονα απειλούσε πως θα χρησιμοποιήσουν «κάθε νόμιμο μέσο» για να φύγουν οι καταληψίες από το συγκεκριμένο χώρο. Κάτι το οποίο υλοποιήθηκε με «διάρρηξη» του συγκεκριμένου χώρου και αλλαγή της πόρτας (από ξύλινη σε μασίφ σίδερο) και αλλαγή κλειδαριάς, χωρίς καν αυτό να γίνει ενώπιων του συλλόγου, αλλά μέσα στο πρώτο σαββατοκύριακο των εκλογών, χωρίς καν να έχει διεξαχθεί γενική συνέλευση του συλλόγου φοιτητών, που θα συζητούσε και για τις καταλήψεις χώρων και για τα στέκια παρατάξεων, παρόλο που κάτι τέτοιο είχε ζητηθεί και από την ίδια την Πρυτανική αρχή.

Για εμάς η συγκεκριμένη κατάληψη δεν αποτελεί με κανένα τρόπο κατάλυση του Ακαδημαϊκού Ασύλου. Ζήτημα κατάλυσής του, τίθεται μόνο από τις κυβερνήσεις με τα νομοθετήματά τους, τίθεται μόνο από την εισβολή κρατικών (δυνάμεις καταστολής) ή παρακρατικών (φασιστικές ομάδες, ασφάλεια) μηχανισμών και όχι από την πολιτική και συνδικαλιστική λειτουργία αριστερών πολιτικών συλλογικοτήτων. Ούτως ή άλλως το ίδιο το άσυλο οφείλει την ύπαρξή του στον αγώνα των φοιτητών και των εργαζομένων για την κατάκτηση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και της ελεύθερης διεξαγωγής πολιτικών διαδικασιών και πρακτικών. Άρα τέτοιου είδους κινήσεις νομιμοποιούν στο έπακρο την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, καθιστούν την διεξαγωγή πολιτικής αναπόσπαστο κομμάτι των Πανεπιστημιακών χώρων και βάζουν κόκκινες γραμμές στις διαθέσεις για κατάλυση του Ασύλου όπως αυτή επιχειρείται (με φυσικό ή και με νομοθετικό τρόπο).

Οι καταλήψεις χώρων και γενικά η δημιουργία στεκιών των παρατάξεων, είναι πρακτικές που αντιπαρατίθενται στις κατευθύνσεις των Κυβερνήσεων, που κινούνται σε αντίρροπη κατεύθυνση από την επιδίωξη του Υπουργείου και του καθηγητικού μπλοκ για μετατροπή του Πανεπιστημίου σε έναν αποστειρωμένο «ναό της Γνώσης», όπου δεν θα χωράει καμιά συζήτηση για τα συλλογικά συμφέροντα των φοιτητών για την καθημερινότητά τους στις σχολές, για την εργασιακή τους προοπτική και την επαγγελματική τους κατοχύρωση μέσω του πτυχίου. Κινήσεις όπως και η κατάληψη του συγκεκριμένου χώρου στους Μηχανολόγους, νομιμοποιούν την ύπαρξη της πολιτικής, υλοποιούν τον πολιτικό χρωματισμό του πανεπιστημίου, νομιμοποιούν το μέσο που θα φέρει τους φοιτητές να μπορούν να διαπραγματευτούν συλλογικά ένα καλύτερο μέλλον για αυτούς, δηλαδή την διεξαγωγή της πολιτικής, και άρα παίζουν πραγματικό ρόλο αναχώματος στα αντιλαϊκά μέτρα της Κυβέρνησης.

Αντίθετα η βίαιη καταστροφή ενός τέτοιου κατειλημμένου χώρου που έκλεινε 3 βδομάδες λειτουργίας, που δεν έγινε αντιπαραθετικά με κάποια εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς δεν χρησιμοποιούταν για 3 χρόνια, με την ταυτόχρονη καταστροφή του έντυπου υλικού που είχε μέσα, θεωρούμε ότι αυτή αποτελεί μια κίνηση κατάλυσης του Ασύλου, καθώς κινείται σε έναν άξονα παραδειγματικής τιμωρίας της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και νομιμοποιεί αντίστοιχες κρατικές παρεμβάσεις σε καταλήψεις τα προηγούμενα χρόνια αλλά και δείχνει το δρόμο σε όποιον επίδοξο συνεχιστή τους.

        

Φ.Σ. ΜΗΧ/ΜΗΧ