Δυο λόγια για την καταστολή

Όλοι έχουν νιώσει με κάποιο τρόπο να καταστέλλονται. Είτε από την οικογένειά τους είτε από το σχολείο τους κτλ. Είναι όμως αυτού του είδους η καταπίεση κάτι που μπορεί να προκύπτει μόνο από τις καλές προθέσεις των γονιών μας ή των καθηγητών μας, ή παίρνει πολλές φορές και οργανωμένη μορφή; Η καταστολή είναι κατά τη γνώμη μας ζήτημα, ειδικά στην παρούσα κατάσταση, γιατί οργανωμένα επιχειρεί να αποθαρρύνει την ανάπτυξη κάθε είδους «ανάρμοστης συμπεριφοράς» ειδικά όταν αυτή παίρνει χαρακτηριστικά συλλογικής διεκδίκησης.

       Έτσι πολλοί μηχανισμοί του κράτους σε επικίνδυνες γι αυτό εποχές δεν ξεχνούν να σε «προτρέπουν» με βίαιο τρόπο να γυρίσεις στην ησυχία την τάξη και την ασφάλεια. Χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία με διάφορους έμμεσους τρόπους αλλά και με έκδηλους τρόπους που τους νιώθεις στο πετσί σου.

       Ένας τρόπος τρομοκράτησης των φοιτητών είναι για παράδειγμα η προσπάθεια ποινικοποίησης του αγώνα του φοιτητικού κινήματος από τις συγκλήτους σε πανελλαδικό επίπεδο. Στόχος ήταν να κυριαρχήσει η αντίληψη στους φοιτητές ότι η κατάληψη ως μέσο πάλης και ο συλλογικός αγώνας μόνο αρνητικά μπορούν να επιδράσουν. Σε αντίστοιχη κατεύθυνση κινούνται και τα ΜΜΕ τα οποία προσπαθούν να μεταμορφώσουν τις κινηματικές διαδικασίες του λαού σε συναθροίσεις υπόγειων πλασμάτων, δολοφόνων και τρομοκρατών.

       Από την άλλη, δρομολογείται ιδιαίτερα τελευταία μια συνεχόμενη άρση, κατακτημένων από τον λαό δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Παράδειγμα που βιώνουμε έντονα είναι η με το νέο νόμο της Διαμαντοπούλου άρση του ασύλου, που ήταν πάντοτε χώρος ελεύθερης έκφρασης του λαού και της νεολαίας μακριά από την αστυνομία και την βίαιη κρατική παρέμβαση. Αυτό έκανε ανέκαθεν αυτούς τους χώρους, χώρους ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης, χώρους ανάπτυξης ριζοσπαστικών ιδεών και κέντρα αγώνα και εξόρμησης του κινητοποιούμενου κόσμου. Χαρακτηριστικές είναι οι τελευταίες συνεχόμενες προσπάθειες από την αστυνομία για άρση του ασύλου στη Νομική με αφορμή τους πλανόδιους μετανάστες, αλλά πραγματική αιτία να τρομοκρατήσουν τους φοιτητές και όποιον άλλο τολμήσει να αγωνιστεί στον συγκεκριμένο χώρο.

Επίσης σημαντική είναι η προσπάθεια του ελληνικού κράτους να διαλύσει οποιαδήποτε τύπου ασφάλεια παρεχόταν στον εργαζόμενο κόσμο. Η απελευθέρωση των απολύσεων πειθαρχεί ακόμα πιο πολύ τους εργαζόμενους. Πλέον δεν μπορούν να δώσουν καμιά αφορμή ανυπακοής στους εργοδότες τους καθώς από τη μια μέρα στην άλλη μπορεί να μείνουν χωρίς δουλειά και χωρίς αποζημίωση.

        Όλα τα προηγούμενα λειτουργούν μεν βίαια, αλλά κυρίως αποθαρρυντικά προς την συλλογική αμφισβήτηση της πολιτικής των Κυβερνήσεων. Εφόσον κάποιος ξεφύγει από όλους αυτούς τους μηχανισμούς που τον τρομοκρατούν και καταφέρει να κατέβει στο δρόμο και να αγωνιστεί, τον περιμένει η τελευταία γραμμή άμυνας τους κράτους, ο κατασταλτικός μηχανισμός της αστυνομίας. Με τελείως ωμό και βίαιο τρόπο η αστυνομία, τα ΜΑΤ και ομάδες ΔΙΑΣ προσπαθούν σε κάθε πορεία με Κυβερνητική εντολή να αναγκάσουν όποιον κατέβηκε στο δρόμο να το ξανασκεφτεί δυο και τρείς φορές πριν το ξαναεπιχειρήσει. Ειδικά μάλιστα όταν «η χώρα περνάει κρίσιμες καταστάσεις», όπως αμέτρητες φορές έχουμε ακούσει από τους διάφορους Πρετεντέρηδες και Παπαδήμιους, συνήθως σημαίνει μακελειό στους δρόμους της Αθήνας (και όχι μόνο). Το Σύνταγμα εκκενώνεται μέσα σε δευτερόλεπτα μετά την ψήφιση του κάθε μνημονίου ή νόμου της Τρόικας. Στην τελευταία μάλιστα μεγάλη κινητοποίηση στο Σύνταγμα, την ημέρα ψήφισης του τρίτου μνημονίου, πορείες που ξεκίνησαν από διάφορες περιοχές της Αθήνας με κατεύθυνση το Σύνταγμα δεν αφέθηκαν ποτέ να φτάσουν στον προορισμό τους.

         Η απάντηση στην καταστολή έρχεται μέσα από το συλλογικό αγώνα. Ο κόσμος έχει αγανακτήσει από αυτήν την πολιτική που εφαρμόζουν και κανένας μπάτσος δεν μπορεί να του σταθεί εμπόδιο, κάτι που έδειξαν οι μαζικές συγκρούσεις σε όλες τις μεγάλες πορείες του τελευταίου χρόνου, που όλο και μεγαλώνουν. Η κατάργηση του ασύλου, ακούγεται σαν αστείο όσο υπάρχει μια μαχητική νεολαία που το υπερασπίζεται. Τα ΜΜΕ χάνουν τις εξουσίες τους όταν όλος ο κόσμος έχει κατέβει στο δρόμο για να δημιουργήσει τις ειδήσεις, και δεν περιμένει να τις δει αλλοτριωμένες μέσα από την τηλεόραση.

    Όλη η κοινωνία πρέπει να θεωρεί δεδομένες τις δημοκρατικά κατακτημένες ελευθερίες της. Φαίνονται μεγάλοι όταν είμαστε σκυφτοί. Ας σηκώσουμε το κεφάλι για να τους δείξουμε ότι:

Η τρομοκρατία δε μας σταματά…

                                                         …στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!

ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ: ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΘΕΤΩΝ

Μέχρι και σήμερα σύμφωνα με το υπουργείο θα έπρεπε να έχουν γίνει εκλογές για τα συμβούλια διοίκησης πανελλαδικά. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε ακόμη. Περίεργο; Μάλλον όχι, αφού τα συγκεκριμένα συμβούλια αποτελούν τη μεγαλύτερη αιχμή του νόμου Διαμαντοπούλου. Και αυτό διότι αντί για τους καθηγητές και τους φοιτητές, τα συμβούλια διοίκησης θα τα ελέγχουν μάνατζερ εγκάθετοι του υπουργείου, που δεν θα διστάζουν να κόβουν τα βιβλία μας, να κλείνουν την εστία και να κλείνουν ακόμα και σχολές.
     

Όπως μάλλον όλοι γνωρίζουν, μέχρι τώρα τις αποφάσεις για το πανεπιστήμιο τις έπαιρναν καθηγητές και φοιτητές μαζί. Λέγοντας μαζί εννοούμε στον ίδιο χώρο, διότι οι φοιτητές, εκτός από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους που έχουν στα όργανα συνδιοίκησης (που είναι κατάκτηση του φοιτηκού κινήματος), μόνο με τις μαζικές τους παραστάσεις μπορούσαν διαχρονικά να πιέζουν τους καθηγητές και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Πλέον με τα συμβούλια διοίκησης όλα τα παραπάνω καταργούνται αφού ο μάνατζερ και οι καθηγητές που επί της ουσίας θα διορίζονται και θα εγκρίνονται από το υπουργείο και θα εφαρμόζουν την πολιτική της κυβέρνησης χωρίς έλεος και χωρίς να πιέζονται από κανέναν.    

Τα συμβούλια διοίκησης θα αποτελούνται από 8 καθηγητές του πανεπιστημίου μας, 1 μεγαλοφοιτητοπαράγοντα,  και 6 εξωπανεπιστημιακούς( καθηγητές του εξωτερικού, τύπους από την τοπική αυτοδιοίκηση, μέχρι και παπάδες!!!).Όσον αφορά τους φοιτητές ξεχνάμε τις εκλογές όπου κατεβαίνουμε με σχήματα, παρατάξεις και ανεξάρτητες συλλογικότητες και θα ξαναθυμηθούμε τα δεκαπενταμελή του σχολείου και τα αγγλικά κολέγια που το μόνο τους μέλημα είναι τα πάρτυ. Από ότι φαίνεται ο φοιτητής που θα εκλέγεται στο συμβούλιο πολύ περισσότερο σχέση θα έχει με την ΔΑΠ την ΠΑΣΠ και τα γκρουπ του καρναβαλιού παρά με την πολιτική και την συλλογική υπεράσπιση των συμφερόντων μας. Σε σχέση με τα 6 εξωτερικά μέλη πρόκειται για πρόσωπα που σύμφωνα με το νόμο:  « Προσόντα για την εκλογή εξωτερικού μέλους είναι η ευρεία αναγνώριση του υποψηφίου στην επιστήμη, στα γράμματα ή τις τέχνες, η διάκρισή του στην κοινωνική, οικονομική, πολιτική ή πολιτιστική ζωή σε εθνικό ή σε διεθνές επίπεδο και η γνώση και εμπειρία από θέση ευθύνης». Δηλαδή άσχετους τύπους ως προς το πανεπιστήμιο και τις ανάγκες μας οι οποίοι θα είναι φαντάσματα με παχυλούς μισθούς.

 Ο ρόλος του συμβουλίου είναι η εφαρμογή του νόμου για την εκπαίδευση στο σύνολο του, ξεκινώντας από την κατάργηση του ασύλου, την εφαρμογή της διαγραφής φοιτητών στα ν+2 χρόνια ,την πειθάρχηση των φοιτητών μέσω της ποινικοποίησης των όποιων αγώνων τους, καθώς εν τέλει και το κλείσιμο των μη οικονομικά ¨βιώσιμων¨ σχολών του ιδρύματος. Θα είναι το όργανο που θα εκβιάζει μαζί με τη Διαμαντοπούλου τα τμήματα ως προς την εφαρμογή του νόμου διαμέσου της χρηματοδότησης. Επίσης θα είναι υπεύθυνο για τη χρηματοδότηση της φοιτητικής μέριμνας και των εστιών στην εποχή της λιτότητας και της φτώχειας που επιτάσσει το Δ.Ν.Τ. και η συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Με άλλα λόγια την κατάργηση της δωρεάν σίτισης-στέγασης.

Από τα παραπάνω λοιπόν φαίνεται πως η επερχόμενη αλλαγή στον τρόπο διοίκησης των πανεπιστημίων τείνει να αυταρχικοποιήσει την εκπαίδευση, να αναιρέσει κεκτημένα δεκαετιών του φοιτητικού κινήματος και να βάλει ταφόπλακα στην όποια προσπάθεια υπεράσπισής τους σε μια περίοδο μάλιστα διάλυσης και υποβάθμισης κάθε λαϊκού κεκτημένου.. Παρόλα αυτά οι φοιτητές δε σκύβουν το κεφάλι. Ήδη σε πολλά ιδρύματα πανελλαδικά γίνονται μαζικές κινητοποιήσεις με σκοπό το μπλοκάρισμα της εκλογής των μελών των συμβουλίων διοίκησης , κάτι που έγινε και εδώ στο Τ.Ε.Ι. Πάτρας και είχε ως αποτέλεσμα να μπει το πρώτο ανάχωμα στην αναδιάρθρωση αυτή. Ακολουθεί και η εκλογή τους  στο πανεπιστήμιο Πάτρας,  οπότε απαιτείται από τη συγκυρία να είμαστε σε ετοιμότητα έτσι ώστε με μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις να αποτρέψουμε την προσπάθεια του υπουργείου να φέρει manager να διοικούν για μας χωρίς εμάς...  

Ανακοίνωση για το πρόγραμμα της Εξεταστικής

1) Θα πραγματοποιηθούν δηλώσεις στα εξής μαθήματα κορμού του θερινού τμήματος της αναπληρούμενης εξεταστικής του Σεπτέμβρη:

•    Μηχανολογικές μετρήσεις
•    Επιστήμη Υλικών ΙΙ
•    Σχέδιο ΙΙ
•    Στατική
•    Μηχανουργική Τεχνολογία ΙΙ
•    Αντοχή ΙΙ
•    Ταλαντώσεις
•    Θερμοδυναμκή ΙΙ
•    Στοιχεία Μηχανών ΙΙ
•    Ρευστομηχανική ΙΙ
•    Μετάδοση Θερμότητας ΙΙ

Οι λίστες δηλώσεων είναι διαθέσιμες στα γραφεία καθηγητών. Αναμένεται να υπάρξει σχετική ενημέρωση για Επιχειρησιακή Έρευνα και Ηλεκτροτεχνία.

Για χρωστούμενα μαθήματα τομέα οι φοιτητές που δεν είναι επι πτυχίω καλούνται να επικοινωνήσουν με τους αντίστοιχους καθηγητές.

2)Σε προσπάθεια να ελαφρυνθεί το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκαν οι εξής αλλαγές:
•    Το μάθημα Μετάδοση Θερμότητας 2 μεταφέρεται στις 13/2 και ώρα 17.00-20.00
•    Οι Ρευστοδυναμικές Μηχανές (ΡΔΜ) μεταφέρονται στις 16/2 και ώρα 14.00-17.00

3)Η Τεχνική Οικονομική για όσους την χρωστάνε θα εξεταστεί στις 24/1, ώρα 14:00 στα ΒΑ,ΒΣ.

Τι θα γίνει με την εξεταστική;

Έπειτα από μαζική παράσταση στο τμήμα των Μηχανολόγων Μηχανικών, ο φοιτητικός σύλλογος κατάφερε να κερδίσει το δίκαιο αίτημά του να αναπληρωθεί η εξεταστική του Σεπτέμβρη. Η επί πτυχίω εξεταστική που είχε παρθεί ως απόφαση από τη σύγκλητο με την άτυπη απόφαση του τμήματός μας, μπορεί να δοθεί εκτός από τους επί πτυχίω φοιτητές, από όλους τους φοιτητές Μηχανολόγους. 

Ο Παντελάκης δεν θέλει λέει να πιέσει κανέναν καθηγητή να το κάνει αυτό, γιατί είναι δικαίωμα του καθενός το τι θα κάνει με το μάθημά του. Μάλλον όμως δεν θέλει να εκτεθεί απέναντι στη σύγκλητο και το υπουργείο όπως φαίνεται και από τη σχετική ανακοίνωση της γραμματείας . Η στάση του αυτή απέναντι στο Φοιτητικό Σύλλογο είναι άδικη και θρασύδειλη.

Επίσης θρασύδειλο από μεριάς του είναι κάθε φορά να απειλεί πως η διαδικασία του τμήματος δεν μπορεί να διεξαχθεί όταν την παρακολουθούν και φοιτητές που δεν είναι στη «νόμιμη σύνθεση του τμήματος» και δείχνει ξεκάθαρα πως τις απόψεις του φοβάται να τις εκθέτει δημόσια και ανοιχτά για να μην τον λιντσάρουν, κάτι που είχε γίνει την τελευταία φορά που τις εξέθεσε με το ζήτημα των πειθαρχικών διώξεων σε μέλη του σχήματός μας.

Επειδή οι καιροί είναι περίεργοι και μπορεί ο κάθε καθηγητής να θέλει να το παίξει αναρχοαυτόνομη περσόνα των Μηχανολόγων και να κάνει ό, τι του καπνίσει στην εξεταστική με το μάθημά του, αν γίνει αυτό να πάμε όλοι μαζί την ώρα της εξέτασης να απαιτήσουμε να κοπεί η πλάκα.

Ο μόνος τρόπος να διασφαλίσουμε ότι θα υλοποιηθεί η απόφαση του τμήματος είναι να κατέβουμε χωρίς αντιφάσεις σε όλα τα μαθήματα του ζυγού εξαμήνου που χρωστάει ο καθένας και επιλέγει να δώσει.

Κανείς φοιτητής δεν θα ανεχτεί ενώ κατεβαίνουν ούτως ή άλλως θέματα σε όλα τα μαθήματα του ζυγού εξαμήνου κάποιος να του απαγορεύσει να δώσει, ειδικά αφού αυτή ήταν και η δέσμευση όλων των καθηγητών στο τμήμα.