Νεοναζιστική συμμορία μαχαίρωσε πισώπλατα τον Τσίπρ-ιον αδελφόν, κατά την προσπάθειά του να Κυβερνήσει τη χώρα.

        Το αποτέλεσμα των Βουλευτικών εκλογών είναι το πιο θετικό των τελευταίων δεκαετιών, με λίγα αν και σημαντικά αρνητικά στοιχεία. Ο ελληνικός λαός μαύρισε πέρα από κάθε εκτίμηση το δικομματισμό, τις σάπιες πολιτικές δυνάμεις που κατέστρεψαν τη χώρα, στο όνομα της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικής οικονομίας, δηλαδή όπως αποδείχτηκε, της χρεοκοπίας του λαού και της νεολαίας. Ο δικομματισμός μετά από δεκαετίες ολόκληρες, που κατάφερνε με υποσχέσεις για ψίχουλα να κοροϊδεύει τον κόσμο και να παραμένει πάνω από το 70% σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, την Κυριακή άρχισε με την εκλογική του καταβαράθρωση να ξεπληρώνει τις αμαρτίες του. Οι εκβιασμοί που χρόνια δεχόμασταν ώστε να μπορεί ο δικομματισμός να επιβιώνει, πεθαίνουν σήμερα με πάταγο. Όσο και να προσπαθούν ακόμα και τώρα τα ΜΜΕ, ακόμα και μετά τη συντριπτική ήττα του μνημονίου, να εκβιάζουν στη βάση της ακυβερνησίας, μια συγκυβέρνηση πιο λάιτ μνημονίου, δεν θα τα καταφέρουν, γιατί ο λαός δείχνει πως έχει αφυπνιστεί από το λήθαργο και πλέον κανείς δεν μπορεί να τον κοροϊδέψει, ούτε και να τον εκβιάσει. Ίσα- ίσα γνωρίζει πολύ καλά πως χωρίς Κυβέρνηση, δεν μπορεί να εφαρμοστεί ούτε και να ψηφιστεί κανένας άλλος αντιλαϊκός νόμος. Ξέρει ότι τις δυσκολότερες μέρες του τις πέρασε όταν υπήρχε Κυβέρνηση και όχι όταν υπήρχε ακυβερνησία.

Πέρα από την ήττα του δικομματισμού, σημαντικό είναι πως όχι μόνο θα ήταν ασταθής, αλλά είναι ανέφικτη μια Κυβέρνηση συνεργασίας από μνημονιακές δυνάμεις. Έτσι, οι ελπίδες Σαμαρά και Βενιζέλου για εκλογικά αποτελέσματα που θα τους εξασφάλιζαν με μια συνεργασία τους, σταθερή Κυβέρνηση μνημονιακή, με υλικούς όρους καταστρέφονται. Το εκλογικό αποτέλεσμα δείχνει με κάθε δυνατό τρόπο πως ο λαός δεν θέλει το μνημόνιο, αλλά ούτε και την πολιτική που το δημιούργησε, ούτε και τους πολιτικούς του εκφραστές.

Σημαντικό στοιχείο είναι το ότι η δυσαρέσκεια ναι μεν κινήθηκε και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά, αλλά ανέδειξε αριστερές δημοκρατικές δυνάμεις σε σχέση με συντηρητικές. Η διαμαρτυρία προς τα Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜ.ΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) είναι πάνω από τα δύο εκατομμύρια ψήφους και η διαμαρτυρία προς τα δεξιά (Καμμένος, Χρυσά Αυγά, ΛΑΟΣ, Δημιουργία ξανά, Δράση, Ντόρα κτλ.) είναι κοντά στο 1.5 εκατομμύριο. Επιπρόσθετα στο προηγούμενο, δεν φαίνεται να αναδεικνύεται από τα δεξιά κανένας αντιμνημονιακός πόλος που να μπορεί να περάσει τη ΝΔ, και έτσι στο δίπολο που θα στηθεί στις επόμενες εκλογές (που όπως φαίνετα θα διεξαχθούν), αν και θα είναι μάλλον το ίδιο, μνημόνιο ή όχι μνημόνιο, το μεν μνημόνιο θα εκφραστεί από τη δεξιά, και το αντιμνημόνιο ξεκάθαρα από την Αριστερά, με κατεβάσματα όπως του Καμμένου και των χρυσών αυγών να καταπιέζονται σε αρκετά χαμηλότερα ποσοστά.

Σε γενικές γραμμές, πέρα από τις ξεκάθαρες αντιμνημονιακές και αντιπασοκικές τάσεις των εκλογών, εμφανίζεται και μια άλλη διευρυμένη τάση. Ο κόσμος ψάχνει για άμεσες λύσεις στα πολιτικά αδιέξοδα, και άμεση διασφάλιση των συμφερόντων του, της καθημερινότητάς του κτλ. Όλα τα κομμάτια της Αριστεράς, πληρώνουν την αδυναμία τους να προασπίσουν τα υλικά συμφέροντα των εργαζομένων σε όλη τη διάρκεια της κρίσης, είτε με αναντίστοιχες του κλίματος και της συγκυρίας αυξήσεις, (ΚΚΕ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ), είτε με δεξιές μετατοπίσεις, που όμως αποφέρουν ψηφοφόρους, όπως της στροφής προς τον Κυβερνητισμό από το ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να έχει προτάξει κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο προεκλογικά, μόνο και μόνο επειδή λέει πως θέλει να βγει Κυβέρνηση, κάτι που δεν κάνει το ΚΚΕ, τετραπλασιάζει τα ποσοστά του. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, η Αριστερά που θέλει να επικαλείται την συλλογική δράση, τον αγώνα και την οργάνωση του λαού και της νεολαίας από τα κάτω, ακηδεμόνευτα και αντικυβερνητικά, τιμωρείται από το λαό που δεν κατάφερε να τον προστατεύσει από το μνημόνιο, με την άνοδο του ΣΫΡΙΖΑ ως ένα Αριστερό κόμμα που θέλει να αναλάβει τη διακυβέρνηση. Η ανυπαρξία της Αριστεράς, και η άρνησή της, ενωμένη να παρέμβει στους κοινωνικούς αγώνες και τα κοινωνικά μέτωπα, στάση που έχουμε καταγγείλει πολλάκις και ως σχήμα, την αναγκάζει να μπει στο Κυβερνητικό παιχνίδι, στο παιχνίδι της εξουσίας.

Εδώ θέλουμε να κάνουμε μια συνοπτική ανάλυση για αυτό το ζήτημα. Θεωρούμε πως η διαίσθηση του λαού ειδικά σε τέτοιες αποκαλυπτικές περιόδους, δεν είναι για να διαψεύδεται. Έτσι, πράγματι, συγκυριακά, ενδεχομένως, μια Κυβέρνηση της Αριστεράς, να λύσει ζητήματα, σε σχέση με το μνημόνιο, ή σε σχέση με ζητήματα δημοκρατίας, καθώς και η ίδια αυτή η Αριστερά που θέλει σήμερα να Κυβερνήσει, επί της ουσίας υιοθέτησε πολλά από τα ίδια τα αιτήματα του λαού. Υιοθέτησε τα αιτήματα του Συντάγματος, υιοθέτησε τα αιτήματα των λαϊκών συνελεύσεων γειτονιών, υιοθέτησε τα αιτήματα των απεργιών των τελευταίων δύο χρόνων, αλλά και με βάση αυτές τις κινηματικές διεργασίες, απέκτησε την εκλογική της δυναμική. Άρα, είναι αρκετά πιθανό να επιχειρήσει να υλοποιήσει κομμάτια αυτών των αιτημάτων στο άμεσο επόμενο χρονικό διάστημα. Κρατούμε βέβαια τις επιφυλάξεις μας για το κατά πόσο μπορείς να διαγράψεις κομμάτι του χρέους προς τις Ευρωπαϊκές τράπεζες, ή να σταματήσεις το μνημόνιο, όσο είσαι μέσα στην Ε.Ε. και το ΕΥΡΩ. Παρόλα αυτά, το έργο το έχουμε ξαναδεί και κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες πως λύθηκαν τα προβλήματά του, ακόμα κι αν μερικά λυθούν προσωρινά από μια Αριστερή Κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να ξεζουμίσει επί τριάντα χρόνια τα εργαζόμενα στρώματα, κατάφερε να αναιρέσει σχεδόν όλα τα κεκτημένα του λαϊκού κινήματος, από πριν τη δεκαετία του 40’, επειδή το 81’, την πρώτη φορά που βγήκε Κυβέρνηση, υιοθέτησε αιτήματα του λαού, όπως η αναδιανομή του πλούτου προς τα κάτω, η απλή αναλογική, η κρατικοποίηση των τραπεζών, ακόμα και η έξοδος από την Ε.Ε. (το τελευταίο σκεφτείτε πως δεν το λέει ο Τσίπρας).

Ο μόνος ο οποίος μπορεί να εκπροσωπεί τα συμφέροντα του λαού δεν είναι άλλος παρά ο ίδιος ο λαός. Ο μόνος που μπορεί να διασφαλίζει τα συμφέροντα του λαού είναι ο ίδιος ο συλλογικός αγώνας του λαού και καμιά Κυβερνητική λύση.

Σε σχέση με τα Χρυσά αυγά. Πέρα από το ότι είναι παράλογο, να είσαι εθνίκι του κερατά και να βγάζεις άναρθρες λέξεις που έρευνες λένε πως ακούγεται κάτι σαν «εγέρθουτου», εμείς θέλουμε να σχολιάσουμε το αποτέλεσμα, μακριά από τη συνήθη πρακτική των ΜΜΕ της σπέκουλας και της απολίτικης κριτικής. Πρώτον, τα χρυσά αυγά κατάφεραν να κάνουν κάτι που η Αριστερά δεν κατάφερε να κάνει εδώ και τόσα χρόνια οικονομικής κρίσης. Να προστατεύσει υλικά συμφέροντα για ένα κομμάτι κόσμου, ακόμα κι αν αυτό είναι από την μεριά του ρατσισμού του φασισμού και της συμμορίτικης βίας. Κατάφερε να επενδύσει σε ένα ζήτημα που οι πολιτικές των προηγούμενων Κυβερνήσεων, το χρησιμοποιούσαν για να οξύνουν ρατσιστικά και συντηρητικά χαρακτηριστικά στην ελληνική κοινωνία., αλλά και για να γκετοποιήσουν ένα φθηνό εργατικό δυναμικό, κρατώντας το ες αεί φθηνό και εκμεταλλεύσιμο. Τα χρυσά αυγά διασφάλισαν στις γειτονιές με πολλούς μετανάστες, πως ο γέρος δε θα φοβάται να γυρίσει σπίτι του, και πως ο γονιός δεν θα φοβάται να πάει τα παιδιά του να παίξουν στο πάρκο. Έτσι εξέφρασαν στο απόλυτο, ρατσιστικά χαρακτηριστικά που αναπτύσσονται στην ελληνική κοινωνία, νομιμοποιώντας ταυτόχρονα τις φασιστικές τους πρακτικές. Δεύτερον, σίγουρα προωθήθηκαν από τα ΜΜΕ. Αυτό έγινε χωρίς απαραίτητα αυτά να περιμένουν ένα τόσο καλό αποτέλεσμα. Ένα αποτέλεσμα της τάξης του 2-3% θα τους βόλευε πολύ περισσότερο, ώστε να μπορεί μια δύναμη όπως τα Χρυσά αυγά να είναι μεν στο περιθώριο, αλλά να νομιμοποιείται ταυτόχρονα η παρακρατική τους δράση, εκεί που δεν μπορεί το κράτος και η αστυνομία να επιβάλουν το νόμο (γκετοποίηση των μεταναστών, χτυπήματα σε πορείες, αγωνιστές κτλ.)  Τρίτον, το ότι τους χρυσαυγίτες τους στοχοποίησε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, από την άκρα αριστερά μέχρι και την άκρα δεξιά, έπαιξε τελικά ρόλο διαφήμισης, σε μια εποχή, που όλος ο κόσμος έχει πρόβλημα με το πολιτικό σύστημα. Τέλος, εξέφρασαν βίαια χαρακτηριστικά που αναπτύσσονται στους χώρους της νεολαίας, λόγω της ασταθούς κατάστασης στην οποία βρίσκεται και στην ανασφάλεια σε σχέση με το μέλλον της και την εργασιακή της προοπτική, αλλά και γενικά βίαια χαρακτηριστικά που αναπτύσσονται σε ένα κομμάτι του ελληνικού λαού, που δεν μπορεί να εστιάσει στο ποια είναι η πηγή των προβλημάτων του.

Καταλήγοντας, μπορούμε να πούμε λοιπόν, πως στην κοινωνία υπάρχει μια τεράστια πόλωση, γύρω από την ανεύρεση μιας διεξόδου, από την κρίση, αλλά κυρίως από τα προβλήματα που δημιούργησε αυτή στο λαό και τη νεολαία. Εμπιστευόμαστε τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του ελληνικού λαού και πιστεύουμε πως δεν θα υποκύψει σε άλλους εκβιασμούς, αλλά και πως θα συντρίψει τις νεοναζιστικές συμμορίες. Παρόλα αυτά η δουλειά ενός Ανεξάρτητου Αριστερού σχήματος φοιτητών, δεν είναι να παρακολουθεί πώς εξελίσσεται η πραγματικότητα, αλλά να παρεμβαίνει σε αυτήν και να την αλλάζει. Έτσι πιστεύουμε πως ανεξάρτητα από τις βουλευτικές εκλογές, που μόνο προσωρινές λύσεις μπορούν να δώσουν, η πραγματική μάχη δίνεται στους δρόμους. Και αυτή τη μάχη θα συνεχίσουμε να τη δίνουμε χωρίς ηγεμονισμούς, συλλογικά, ανεξάρτητα και από τα κάτω, στη σχολή και στην κοινωνία, ενάντια σε όλες τις αντιλαϊκές πολιτικές, και πλέον με αντιφασιστικό αγώνα.

ΚΥΡΙΕ ΣΑΡΑΒΑΝΕ, Ο ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ ΣΑΣ ΘΕΛΕΙ ΔΙΟΡΘΩΣΗ! ΔΙΟΡΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 3/5, ΣΤΙΣ 11h 59’23’’ Π.Μ.

        Στις 20/02/12 ανέβηκαν στην ιστοσελίδα του Προγραμματισμού οι εξής κανονισμοί για το εργαστήριο:

·    «ΟΙ 2 ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΘΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ:

1 ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ

1 ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ

·    ΚΑΘΕ ΑΣΚΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΥΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΕΚΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.»

Στις 7 Μαρτίου 2012 ο Ανεξάρτητος Αριστερός Χώρος Μηχανολόγων μαζί με ανεξάρτητους φοιτητές διαμαρτυρήθηκαν την ώρα του εργαστηρίου για το στενό χρονικό περιθώριο παράδοσης της άσκησης. Επίσης η επίλυση αποριών δεν πραγματοποιούνταν την ώρα του εργαστηρίου πράγμα που έκανε την παρακολούθηση της θεωρίας υποχρεωτική. Το απόγευμα της ίδιας μέρας γίνεται η εξής ανακοίνωση στην ιστοσελίδα:

«Επειδή αρκετοί φοιτητές δεν ήταν επαρκώς ενημερωμένοι για τον κανονισμό του εργαστηρίου, διευκρινίζεται ότι:

·   Από το εργαστήριο #3 και μετά, οι εργαστηριακές ασκήσεις θα γίνονται στο σπίτι με ημερομηνία παράδοσης 2 εβδομάδων»

Στο ειρωνικό σχολιάκι θα απαντήσουμε με μια παροιμία. –Τι κάνεις Γιάννη; -Κουκιά σπέρνω!

Στην συνέλευση του συλλόγου στις 08 Μαρτίου 2012, ο σύλλογος αποφάσισε να μεγαλώσει η διορία της άσκησης, ο όγκος και η δυσκολία να παραμείνουν σταθερά και όλες οι απαραίτητες υποδείξεις για την άσκηση να γίνονται την ώρα του εργαστηρίου. Η απάντηση σας κύριε Σαραβάνε ήταν η εξής:

·   Ο όγκος της άσκησης και η δυσκολία αυξήθηκαν ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ από το εργαστήριο #3 και μετά, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να καταφεύγουν για την επίλυση της άσκησης σε προγραμματιστές ή ακόμα και σε φροντιστήρια.

Ο κανονισμός του εργαστήριου έχει αλλάξει πάρα πολλές φορές από  την αρχή του εξαμήνου με αποτέλεσμα οι φοιτητές να μην προλαβαίνουν να παρακολουθήσουν τις αλλαγές. Όσες φορές και αν διαμαρτυρηθήκαμε για την δυσκολία των εργασιών και τις προϋποθέσεις για να μπορέσει κανείς τελικά να περάσει το εργαστήριο, η δυσκολία και οι προϋποθέσεις κατέληγαν να αυξάνονται. Κάποιος καχύποπτος θα πίστευε ότι το κάνετε για να εκδικηθείτε για το ότι κάποιος τόλμησε να σας αμφισβητήσει.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1.  Να γίνει αλλαγή των εργασιών #3 έως #6, με ευκολότερες και με μικρότερο όγκο στα πρότυπα των πρώτων 2 ασκήσεων με διορία παράδοσης μέχρι το τέλος του εξαμήνου.

2. Όσοι έχουν παραδώσει ή θέλουν να παραδώσουν τις ασκήσεις χωρίς την προηγούμενη αλλαγή να έχουν διορία παράδοσης μέχρι το τέλος του εξαμήνου (προφανώς χωρίς να ακολουθούν και την προηγούμενη αλλαγή).

3. Οι εργασίες που θα αποστέλλονται να έχουν ελάχιστο βαθμό βαθμολόγησης το 5 και από την βαθμολογία 5 και πάνω να αξιολογείται η ποιότητα της άσκησης. (Σωστός τρόπος επίλυσης, συνεργασία κτλ.)

4. Να αλλάξει η ποσόστωση του εργαστηρίου από 60% τελική εξέταση, 40% εργαστήριο σε 80% και 20% αντίστοιχα, όπως ήταν μέχρι πέρσι.

Όλοι σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο του Σαραβάνου τη Πέμπτη 3/5, στις 12:00.

Πρωτομαγιά: Απεργία ή Χιπισμός;

Την πρώτη Μαίου του 1886 δεκάδες εργάτες που διαδήλωναν στο Σικάγο με αίτημά τους το 8ωρο, δολοφονούνται από το Αμερικανικό κράτος. Οι διαρκείς απεργίες εκείνης της περιόδου και οι αιματηρές θυσίες των αγωνιστών βρίσκουν την ανταπόκρισή τους στην καθιέρωση του 8ώρου.

Είναι μια περίοδος που το Καπιταλιστικό σύστημα μόλις κάποιες δεκαετίες έχει καταφέρει να στηθεί στα πόδια του, παρόλα αυτά οι υποσχέσεις της Γαλλικής επανάστασης (1789), για ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, έχουν ήδη αντικατασταθεί από την βάναυση εκμετάλλευση, την αποικιοκρατία και την εξαθλίωση των εργαζομένων.

Σήμερα οι ίδιες αξίες, της ισότητας, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης, χρησιμοποιούνται από τους Κυβερνώντες, για να καλύψουν τη βρωμιά της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης από τη μεγάλη ιδιοκτησία και την τρανταχτή ανισότητα, την βία και τον εξαναγκασμό της καταστολής και της αυταρχικότητας απέναντι στην ελευθερία πολιτικής έκφρασης και ριζοσπαστικής πρακτικής, για να προωθήσουν τη δυσωδία του ανταγωνισμού ανάμεσα στους εργαζόμενους, απέναντι στη δυνατότητά τους να παλέψουν όλοι μαζί συναδελφικά και συλλογικά για ένα καλύτερο αύριο.

Αν κάποιος γυρνούσε πίσω στο 1850 και  έλεγε σε έναν εργοδότη ότι η εργασία του εργάτη θα είναι χρονικά οριοθετημένη και όχι από ανατολή σε δύση ή  του έλεγε ότι κάποιος εργαζόμενος θα μπορούσε να απολαμβάνει ένα εισόδημα(σύνταξη) στα τελευταία χρόνια της ζωής του χωρίς να εργάζεται ,επειδή είχε εργαστεί πριν , τότε ο εργοδότης θα ζητούσε να κλειστεί στο τρελάδικο για αυτό που τόλμησε να ξεστομίσει.

Και σήμερα αυτό που επιχειρούνε, είναι να ξεπεραστεί η κρίση με τέτοιο τρόπο ώστε και πάλι όποιος μιλάει για οκτάωρο ή για συντάξεις να θεωρείται τρελός. Μάλιστα ημερομηνίες που θυμίζουνε πόσο αυτονόητο είναι να αγωνίζεσαι για μια αξιοπρεπή ζωή, επιχειρούνε να ξεχαστούν. Τόσο μεγάλη είναι η ανάγκη τους για εκδίκηση σε τέτοια μεγαλειώδη κεκτημένα όπως αυτά της πρωτομαγιάς, που η ημερομηνία, έχει σχεδόν καθολικά ταυτιστεί σήμερα με την ημέρα των λουλουδιών, της άνοιξης και της ανεμελιάς. Τη φύση, που ο ίδιος ο καπιταλισμός στέρησε από τον άνθρωπο στριμόχνωντάς τον στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις μεγάλες παραγωγικές μονάδες και τα εργοστάσια, τη χρησιμοποιεί για να εξαφανίσει έναν μεγαλειώδη αγώνα από τη συλλογική μνήμη. Τον ελεύθερο χρόνο και την ανεμελιά, που ο ίδιος ο καπιταλισμός στέρησε από τον άνθρωπο, με τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας και την βάναυση εκμετάλλευση ακόμα και της τελευταίας σταγόνας ζωτικής ενέργειας του ανθρώπου, τη χρησιμοποιεί για να μετατρέψει μια ημερομηνία, από μεγαλειώδη απεργία που διεκδικούσε ακριβώς αυτόν τον ελεύθερο χρόνο (πέρα των άλλων), σε αργία.

Με επίγνωση ότι δεν είμαστε χίπιδες, και πως δεν βρισκόμαστε σε μια νιρβάνα που αποτελεί ψευδαίσθηση για την σκοτείνια της πραγματικής κατάστασης που βιώνουμε ως νέοι και ως αυριανοί εργαζόμενοι, την Τρίτη 1^η Μαίου, δεν θα πάμε ο καθένας μόνος του προς την αναζήτηση της χαμένης του παιδικότητας, στα λιβάδια, αλλά θα πάμε συλλογικά στην απεργία, προς την αναζήτηση ενός άλλου μέλλοντος, αυτό της αξιοπρεπής εργασίας και της ανατροπής αυτών που τόσο επίμονα προσπαθούν να μας τη στερήσουν, για δικό τους κέρδος.

Όλοι στην απεργία της Πρωτομαγιάς, την Τρίτη 1^η Μαίου το πρωί.

Η πορεία θα ξεκινήσει από το παράρτημα και θα συμπορευτεί με τα πρωτοβάθμια σωματεία του εργατικού κέντρου.

Προγραμματιστής ή Μηχανολόγος??

Πριν από τρία χρόνια υπήρχε στη σχολή μας ,στο μάθημα του προγραμματισμού ένας καθηγητής ο οποίος έκανε δύσκολη την καθημερινότητα των φοιτητών αυξάνοντας τον όγκο και τη δυσκολία των εργασιών στο εργαστήριό του μειώνοντας  παράλληλα το χρόνο παράδοσής τους. Αυτό το γεγονός προκάλεσε τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση των φοιτητών οι οποίοι μέσα από μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας κατάφεραν να τον διώξουν από το μάθημα αυτό διεκδικώντας ένα πιο εύκολο εργαστήριο.

 Πάνω κάτω το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Μόνο που στη θέση του Ζώη κάθεται ο Σαραβάνος. Στα 2 πρώτα εργαστήρια ο υπεύθυνος καθηγητής έβαζε τους φοιτητές να παραδίδουν την εργασία μέσα σε μία ώρα και όσοι δεν προλαβαίνανε (είτε γιατί δεν παρακολούθησαν τη ΜΗ υποχρεωτική διάλεξη είτε γιατί δεν πρόλαβαν να διαβάσουν το υλικό της διάλεξης) ακόμη όσοι λείπανε από το εργαστήριο παίρνανε μηδέν. Το γεγονός αυτό παράλληλα με την έλλειψη βοήθειας από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές και την πίεση από το χρόνο που όλο και λιγόστευε ανάγκασε κάποιους φοιτητές να διαμαρτυρηθούν με αίτημα τη διεύρυνση του χρόνου παράδοσης των εργασιών, πράγμα το οποίο αποτυπώθηκε και σε απόφαση του συλλόγου μας. Αντί όμως να ακολουθηθεί η απόφαση του συλλόγου μεγάλωσε τη διορία ( μέχρι τη λήξη του εξαμήνου) και αυξήθηκε  ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ο όγκος και η δυσκολία της εργασίας, αναγκάζοντας κάποιους φοιτητές να αναζητήσουν βοήθεια σε εξειδικευμένους προγραμματιστές!

Ο σύλλογος είχε πάντα ξεκάθαρη θέση σε αυτά τα ζητήματα. Απαιτήσαμε ανθρώπινους ρυθμούς διεξαγωγής του εργαστηρίου αντιτιθέμενοι στην προσπάθεια εντατικοποίησης και πειθάρχησης των σπουδών μας που έχει ως στόχο την δημιουργία γραμμής παραγωγής ρομπότ που θα βγαίνουν από τη σχολή των μηχανολόγων. Ας μην ξεχνιόμαστε, είμαστε οι αυριανοί εργαζόμενοι που θα κληθούμε να ανταπεξέλθουμε στα πλήρως ελαστικά ωράρια, όπου η καθυστέρηση στην παράδοση ή  η απουσία θα σημαίνει περικοπή μισθού και το μηδέν της εργασίας θα σημαίνει απόλυση.

Γιατί όμως ο καθηγητής απάντησε στην συλλογική αυτή διεκδίκηση των φοιτητών με τα παραπάνω «δρακόντεια μέτρα»? Καταρχήν γιατί είναι η αυθεντία  του εργαστηριού και κανείς δεν μπορεί να του λέει τι να κάνει. Κατά δεύτερον γιατί δεν ανέχεται καμιά συλλογική διεκδίκηση από μέρους των διοικούμενων δηλαδή των φοιτητών  οι οποίοι μάλλον θα έπρεπε να μην είχαν μιλήσει ποτέ! Οδηγώντας τους στον ατομικό δρόμο προωθώντας τα ανταποδοτικά κριτηρια (οσο περισσότερος  χρόνος σου δίνεται πρέπει αναλογικά να παραδίδεις μεγαλύτερη και δυσκολότερη εργασία ).

Πιστεύουμε ότι ο συλλογικός δρόμος είναι και ο μόνος δρόμος για να πετυχαίνουμε τα αυτονόητα όσο και αν αυτός προσκρούει στον καθηγητικό ρεβανσισμό, στην εντατικοποίηση  την πειθάρχηση και την καθηγητική αυθαιρεσία. Μένει λοιπόν να υλοποιήσουμε την απόφαση του συλλόγου.

Αυτό που γίνεται στο εργαστήριο δεν θα μείνει αναπάντητο. Όποιος νομίζει ότι μπορεί να παίζει με τους φοιτητές θα μας βρει μπροστά του.     ΑΝ.Α.ΧΩ.ΜΑ

                          ΑΝεξάρτητος Αριστερός ΧΩρος ΜηχΑνολόγων